english فارسی       صفحه اصلی     اخبار پایگاه    ارتباط با ما

تاریخچه
اخبار بیماری های جهان
دور جدید فعالیت های پایگاه
Skip Navigation Links Skip Navigation Links کارکنان
Skip Navigation Links Skip Navigation Links Skip Navigation Links Skip Navigation Links اکنلو و جاذبه های اطراف آن
برنامه استراتژیک
گزارش عملکرد سالیانه
Skip Navigation Links


عبدالرحمن فرهنگ آزاد

دکتر عبدالرحمن فرهنگ آزاد، دکترای داروسازی خود را از دانشگاه تهران و دکترای تخصصی خود را از دانشگاه جان هاپکینز آمریکا کسب کرد. ایشان دارای مطالعات زیادی روی فون کک های ایران، جوندگان و پستانداران کوچک بوده است و در این راستا، با انستیتو پاستور ایران و پایگاه اکنلو همکاری داشته اند. ایشان در اولین مطالعه بررسی وضعیت تولارمی در حیات وحش و دام های اهلی ایران همکاری داشته اند.

میرزاآقا افتخاری

دکتر میرزاآقا افتخاری، خون شناس و پزشک علمی نظامی انستیتو پاستور ایران بود که سال های رییس آزمایشگاه طاعون بود و خدمات و تحقیقات زیادی از ایشان به جا مانده است.

شکل زیر- دکتر بهمنیار، دکتر پورنکی، دکتر سیدیان، میهمان، دکتر بالتازار، دکتر افتخاری، دکتر مستشفی، انستیتو پاستور ایران، 1338

موسی حکیمی

موسی حکیمی، متولد 1298 زنجان، ایشان در سال 1332 به استخدام انستیتو پاستور ایران درآمدند.آقای حکیمی به عنوان کارمند تمام وقت آزمایشگاه انستیتو پاستور ایران در اکنلو سال ها یار و همراه تیم های تحقیقاتی طاعون بوده است و در همین پایگاه نیز بدرود حیات گفت.

شکل زیر- دکتر بالتازار و موسی حکیمی، پایگاه اکنلو، 1337

پزشکپور مستشفی

دکتر پزشـكپور مستشـفی در خرداد ماه سـال ١٣٠٤شمسی در تهران به دنیا آمد. او در سـال ١٣٣٢ موفـق بـه اخـذ درجـه دكترا در رشـته بیولـوژى از دانشـگاه ژنـو شـد. مستشفى پـس از بازگشـت بـه ایـران ابتدا در انسـتیتو پاسـتور ایـران خدمـت نمـود.دکتر مستشفی همراه بـا همکاران خود ضمن مطالعه چگونگی اشاعه طاعـون در آن ناحیه موفق به کشف چند گونه موش صحرایی مقاوم بـه طاعون شد. مطالعات ژنتیکی موش های صحرایـی مقاوم و حسـاس به طاعون در ایـران از آن زمان و با محوریت دکتر مستشفی شروع شـد. مستشـفی در سـال ١٣٣٦ به استخدام دانشـگاه تهران درآمد. ایشان پایـه گـذار دروس ژنتیك در دانشـكده علـوم دانشـگاه تهـران بـود و بـا همـكارى دانشـجویان دوره فـوق لیسـانس پژوهش هـاى خـود را در زمینه ژنتیـك توده ها و شناسـایى كروموزومـى چنـد نـوع جونـده صحرایی ایـران ادامـه داد. ایشان پایه گذار انجمن ژنتیک در ایران محسوب می شود.

میرحامد حسین سیادت

دکتر میرحامد سیادت (1370-1287ه.ش.) در خمینی شهر اصفهان به دنیا آمد. ایشان دانشنامه دکترای پزشکی خود را از دانشگاه ژنو کسب کرد و در سال 1319 پس از کسب دکترای تخصصی بیماری های عفونی به کشور بازگشت. ایشان دوره میکروب شناسی را نیز در دانشگاه پاریس طی نمود.

سیادت سال ها رئیس هیات اعزامی به مناطق کردستان، کرمانشاه و همدان به منظور تشخیص و مبارزه با طاعون بود.

مهدی آسمار

دکتر مهدی آسمار در سال 1322 در قزوین متولد شد. ایشان پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد حشره شناسی پزشکی از دانشگاه تهران در سال 1353 به استخدام بخش اپیدمیولوژی انستیتو پاستور ایران درآمد. عمده تحقیقات ایشان در این بخش در زمینه اپیدمیولوژی طاعون و تب راجعه بود. دکتر آسمار در پایگاه تحقیقاتی اکنلو بررسی اپی زئوسی طاعون درکانونهای طاعون خیز استان های کردستان و همدان را ادامه داد. همچنین پروژه های تعیین حساسیت سویه های مختلف طاعون بومی ایران نسبت به آنتی بیوتیکها و بررسی اثربخشی سموم سیستمیک درکنترل کک جوندگان صحرائی را به انجام رسانید. یکی دیگر از برنامه های ایشان در پایگاه اکنلو برگزاری کارگاه آموزشی طاعون بود که با مشارکت نماینده های استانهای مختلف کشور به مدت دو هفته برگزار گردید.

درسال 1355 به هنگام انجام تحقیقات صحرائی در بیابانهای اطراف شهرستان اردبیل در مجاورت روستای خاتون آباد موفق به جداسازی میکروب طاعون از جونده صحرائی مریون پرسیکوس گردید و نتایج تحقیقات خود را در نشست متخصصین طاعون سازمان بهداشت جهانی در شوروی سابق ارائه داد. در سال 1360 موفق به دفاع ازپایان نامه دکترای تخصصی خود در رشته انگل شناسی و حشره شناسی پزشکی در زمینه مقایسه دوگروه مریون پرسیکوس شامل مریون پرسیکوس منطقه تلو (تهران)، بعنوان حیوان حساس به بیماری طاعون، ومریون پرسیکوس منطقه اکنلو، بعنوان حیوان مقاوم به بیماری طاعون، از نظر صفات مرفولوژیکی، اکولوژیکی و مختصات داخلی از جمله ژنتیک مارکرها، سیتوژنتیک و فلورباکتریائی روده ای، شد. در همان سال به سمت رئیس آزمایشگاه اپیدمیولوژی و پس از باز نشسته شدن دکتر یونس کریمی به سمت رئیس بخش اپیدمیولوژی منصوب گردید. ایشان در سال 1364 رییس بخش انگل شناسی و سپس معاون پژوهشی انستیتو پاستور ایران شد و درسال 1387 پس از 35 سال خدمت بازنشسته گردید.

عارف امیرخانی

دکتر عارف امیرخانی (متولد 1328) دامپزشک و اپیدمیولوژیستی بود که از سال 1357 به استخدام انستیتو پاستور ایران در آمد و به ترتیب با عناوین کارشناس، رییس آزمایشگاه و رییس بخش اپیدمیولوژی و سرپرست پایگاه اکنلو (1367) در مقطعی از زمان تحقیقات طاعون را مدیریت نمود و در مهرماه 1389 بازنشسته گردید. کتاب بافت شناسی جوندگان صحرایی (مریون پرسیکوس) از تالیفات ایشان است که به توضیح اصول بافت شناسی جونده مریون پرسیکوس می پردازد که مخزن اصلی طاعون در طبیعت است.

حسن نکویی دستجردی

آقای حسن نکویی دستجردی در سال 1331 در اصفهان به دنیا آمد. ایشان در سال 1358 به استخدام بخش اپیدمیولوژی انستیتو پاستور ایران درآمد و یکی از کارشناسان ادامه دهنده تحقیقات طاعون در سال های بعد از انقلاب به محوریت پایگاه اکنلو بود؛ نتایج تحقیقات ایشان در این رابطه به چاپ رسیده است. کتاب جونده شناسی پزشکی که در سال 1389 توسط ایشان و دکتر آسمار نگارش شد توسط انستیتو پاستور ایران به چاپ رسیده است. در این کتاب به توصیف جوندگان مهم از نظر بهداشتی پرداخته شده است.

نورایر پیازک

دکتر پیازک در سال 1331 در شهر کرمانشاه متولد شد. مدرک لیسانس بیولوژی خود را از مدرسه عالی علوم اراک و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در رشته حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین از دانشگاه علوم پزشکی تهران دریافت نمود. از فروردین 1357 همکاری خود را در انستیتو پاستور ایران با دکتر ژان ماری کلن در بخش حشره شناسی شروع کرد. عمده مطالعات علمی ایشان بر روی کک ها و کنه های ایران بویژه در اکنلو بوده است. دکتر پیازک از سال 1358 همکاری خود را دربخش اپیدمیولوژی با مرحوم دکتر یونس کریمی و دکتر آسمار در زمینه های قبلی ادامه داد و در نهایت کتاب کلید مصور کک های ایران را تهیه نمود. دکتر پیازک در سال 1389 بازنشسته گردید.

صبار فرمانفرماييان

دكتر صبار فرمانفرماييان در سال 1291 در تهران متولد شد. پدر ایشان، عبدالحسين ميرزا فرمانفرماييان، واقف زمین انستیتو پاستور ایران در تهران بود. فرمانفرماييان تحصیلات دبیرستان و دانشگاه را در فرانسه و سوییس سپری کرد و مدرک دكتراي پزشكي را از دانشگاه ژنو و دکترای تخصصی اپیدمیولوژی و بيماري‏هاي واگير‏دار و گرمسيري را از دانشگاه لندن اخذ نمود. فرمانفرماييان پس از بازگشت به کشور مسئول نظارت بر مشكلات بهداشتي غرب كشور کشد و پس از آن، مسوول برنامه ريشه كني و كنترل مالاريا گردید. ایشان در سال 1330 وزیر بهداري دولت دكتر محمد مصدق شد و پس از آن جذب سازمان جهاني بهداشت شد و پروژه‏هاي بهداشتي متعددي را در كشورهاي آفريقايي برنامه ريزي و اجرا كرد و به دنبال آن از طرف این سازمان، برنامه ريشه كني و كنترل مالاريا در جنوب شرقي آسيا را برعهده گرفت.

دكتر صبار فرمانفرماييان از سال 1350 تا 1356 ريیس انستيتو پاستور ايران بود و همواره حامی برنامه های مطالعاتی طاعون در اکنلو بود.

دکتر فرمانفرمائيان در 29 ارديبهشت سال 1385 دار فاني را وداع گفت.

شکل زیر- نشست سازمان بهداشت جهانی در زمینه طاعون در پایگاه تحقیقاتی اکنلو؛ 1351، دکتر صبار فرمانفرماییان در وسط تصویر با کلاه و عینک دیده می شود.

محمد حنیفی

محمد حنيفي در سال 1315 در روستای آقبلاغ مرشد از توابع بيجار به دنیا آمد. همزمان با اپیدمی طاعون در روستای آقبلاغ، تعداد زیادی از اقوام ایشان در اثر طاعون مردند. دکتر بالتازار براي انجام فعالیتهای میداني افرادي آشنا به منطقه را از اهالي دهكده آق بلاغ مرشد بکار گرفت. حنيفي در این همکاری، وظیفه يافتن لانه‌هاي موش صحرائي و تله‌گذاري برای آنها را به عهده داشت و علاقمندی و پشتکار ایشان در اين كار باعث شد تا ایشان در سال 1338 به استخدام انستیتو پاستور ایران در آیند. درطول سالهایی که درانستیتو پاستور ایران کارمی کند با راهنمایی و ارشادات بزرگان این حوزه، و مخصوصا دکتر میزون و دکتر دوگلاس لي، و شرکت فعال در ماموریت های مختلف آشنایي در کشور آشنایی كافي و وافي را در رابطه با شناسائي جوندگان وحشي کسب می کند. ایشان با شركت مستمر و خستگي‌ناپذير درعملیاتهای صحرایی و شكار شبانه روباه وسایر حیوانات وحشی و نیمه اهلی به عنوان یک کارشناس نقش مهمی در پیشرفت های علمی این حوزه در کشور داشت. شناسایی کانون طاعون در سراب یکی از کارهای مهم علمی است که توسط ایشان و همکارانش انجام شد.حنیفی در سال 1373 به عنوان کارشناس آزمایشگاه بازنشسته شد. در سال 1391، ایشان مستندات و نمونه های زیادی را که طی سال ها جمع آوری کرده بود به انستیتو پاستور ایران اهدا می کند که این اموال اهدایی، زمینه ساز راه اندازی موزه ای می شود که به نام ایشان در پایگاه تحقیقاتی بیماری های نوپدید و بازپدید نامگذاری شده است.کتاب "طاعون علیه مردم؛ مردی علیه طاعون"مجموعه خاطرات ایشان در طی خدمت می باشد که منتشر شده است.ایشان دارای فرزندی به نام "حامد" می باشد که سی سال راه پدر را ادامه داد و در سال 1392 بازنشسته گردید.

شکل زیر- محمد و حامد حنیفی در ماموریت روستای آقبلاغ مرشد در 30 کیلومتری پایگاه، 1365

نام آوران علمی صفحه 3

بازگشت به صفحه قبل

برگشت به بالای صفحه

من طاعون را انتخاب نکردم بلکه آن مرا انتخاب کرد!

مارسل بالتازار (1350-1286 شمسی)، موسس پایگاه