english فارسی       صفحه اصلی     اخبار پایگاه    ارتباط با ما

تاریخچه
اخبار بیماری های جهان
دور جدید فعالیت های پایگاه
Skip Navigation Links Skip Navigation Links کارکنان
Skip Navigation Links Skip Navigation Links Skip Navigation Links Skip Navigation Links اکنلو و جاذبه های اطراف آن
برنامه استراتژیک
گزارش عملکرد سالیانه
Skip Navigation Links

مقایسه جوندگان مریون پرسیکوس تهران و اکنلو همدان از نظر حساسیت به طاعون

بیماری طاعون یکی از بیماری هایی است که به وسیله بندپایان منتقل می شود. عامل بیماری کوکوباسیل گرم منفی یرسینیا پستیس می باشد.این بیماریاز بیماری های مشترک بین دام و انسان بوده، مخزناین بیماری انواع مختلفی از جوندگان وحشی و اهلی می باشند. بیماری طاعون توسط کک جوندگان وحشی در کانون سیلواتیک بیماری بین جوندگان وحشی انتقال پیدا می کند و موجب برقراری Epizootic در جوندگان مزبور شده به مانند اپی زئوسیهای مکرری که در کانون طاعون کردستان ایران اتفاق افتاده است.

در طول تاریخ اپیدمی های بزرگی از بیماری طاعون به وقوع پیوسته است که مرگ انسان های زیادی را باعث گشته است. طاعون در حال حاضر در 2 قاره اروپا و اقیانوسیه وجود ندارد ولی در سایر قاره ها یعنی آسیا، افریقا و امریکای شمالی و جنوبی کانون های متعدد طاعون وحشی وجود دارد و موارد انسانی زیاد دیده شده است.

کانون فعال طاعون در ایران در استان کردستان در 476 کیلومتری تهران بین شهرستان همدان و بیجار واقع شده است که این بیماری به صورت Epizootic در جوندگان موجود در نواحی ذکر شده اتفاق می افتد. جوندگانی که به عنوان مخازن اصلی طاعون در کردستان ایران می باشند شامل مریون پرسیکوس، مریون لیبیکوس، مریون وینوگرادوی و مریون تریسترامی می باشند.در میان جوندگان ذکر شده مریون پرسیکوس و لیبیکوس در مقابل طاعون مقاومت نسبی از خود نشان داده در حالیکه مریون وینوگرادوی و مریون تریسترامی بی بیماری طاعون حساس بوده و در اثر ابتلا به آن از بین می روند.

با توجه به اینکه تا کنون در ایران مطالعه ای در زمینه بررسی خصوصیات فیزیولوژیک،سیتوژنتیک و مقایسه کروموزوم ها، گروه های خونی،ایمنی اکتسابی و قرابت سرمی و فلور باکتریایی روده ای در مریون پرسیکوس های منطقه کردستان و مریون پرسیکوس های منطقه تهران صورت نپذیرفته بوده است، لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی علت تفاوت سطح مقاومت نسبی موجود بین مریون پرسیکوس های موجود در منطقه کردستان (اکنلو) و منطقه تهران (تلو) می باشد. در واقع این تحقیق در راستای رسیدن به پاسخ جهت سوالات زیر صورت پذیرفته است:

پایداری بیماری طاعون در کانون کردستان به مقاومت نسبی جوندگانی همچون مریون پرسیکوس بستگی دارد که به هنگام وقوع اپی زئوسیها از بین نرفته و باقی می مانند و باسیل طاعون را حفظ می کنند؟

آیا مقاومت نسبی مریون پرسیکوس های اکنلو مربوط به تکرار آلودگی حیوان به باسیل طاعون و بالا بودن درجه ایمنی حیوان می باشد؟

تفاوت در میزان مقاومت مریون پرسیکوس های دو منطقه مربوط به مقاومت ژنتیکی در مقابل بیماری طاعون است؟ یا مربوط به خصوصیات ظاهری و مرفولوژیک و صفات تشریحی مریون هاست؟ آیا تفاوت در میزان مقاومت و یا حساسیت هر دو گروه مریون پرسیکوس های ذکر شده در دو منطقه اکنلو و تلو نسبت به بیماری طاعون، می تواند مربوط به فلور باکتریایی روده ای آنها باشد؟ این مطالعه مقطعی توصیفی در بین سال های 1356 تا 1360 بر روی مریون پرسیکوس های صید شده از دو منطقه تهران (تلو) و کردستان (اکنلو ) صورت پذیرفته است. مریون پرسیکوس های صید شده از نظر خصوصیات فیزیولوژیک،سیتوژنتیک و مقایسه کروموزوم ها، گروه های خونی،ایمنی اکتسابی و قرابت سرمی و فلور باکتریایی روده ای مورد مقایسه قرار گرفتند.

در این مطالعه جونده وحشی که مورد بررسی واقع شد مریون پرسیکوس بوده که با استفاده از تله موش های چوبی زنده گیر در طول مدت 2 ماه تله گذاری شکار گردید. تعداد کل موش های شکارشده 580 سر بوده که 380 سر از آنها مربوط به منطقه تلو و 200 سر مربوط به منطقه اکنلو بود. اکتوپارازیت های مربوط به مریون پرسیکوس های صید شده نیز جمع اوری شدند.

تشخیص و تعیین جنس و گونه ی جوندگان به وسیله کلیدهای تشخیص و با اندازه گیری پارامترهای تشخیصی اندازه طول سر وبدن،اندازه دم،اندازه پاهای عقب،اندازه لاله گوش، بررسی دندان های پیشین، رنگ موی جونده و در صورت لزوم جمجمه صورت پذیرفت.

جهت بررسی اکوسیستم گیاهی در 2 منطقه تلو و اکنلو ،جمع آوری کامل گیاهان مختلف (ریشه و ساقه،برگ و گل) صورت گرفته و سپس آنها به وسیله نوار چسب اسکاچ بر روی کاغذ نصب شده اند و جهت تشخیص گونه های مربوطه به آزمایشگاه منتقل شدند.

جهت مطالعه شرایط اکولوژیکی مجموعا 100 لانه ( 50 لانه در منطقه اکنلو و 50 لانه در منطقه تلو) مورد بررسی قرار گرفتند.

بدین منظور قطر کانال محل زندگی مریون ها، درجه حرارت و رطوبت داخل لانه ها و به دنبال آن درجه حرارت و رطوبت خارج لانه ها را در سایه بوته ها اندازه گیری گردید.

جهت بررسی و مقایسه فیزیولوژی جوندگان صید شده، درجه حرارت بدن، تعداد ضربان قلب در دقیقه، دفعات تنفس در دقیقه، متوسط تغذیه 24 ساعت ملاک سنجش قرار گرفت .بدین منظور 46 مریون پرسیکوس ( 5 سر پرسیکوس نر، 18 سر پرسیکوس ماده از منطقه اکنلو و 6 سر پرسیکوس نر و 17 سر پرسیکوس ماده از منطقه تلو ) مورد ارزیابی قرار گرفت.

جهت مقایسه میزان حساسیت مریون پرسیکوس های منطقه اکنلو و تلو نسبت به باسیل طاعون ابتدا محلول میکروبی باسیل طاعون با رقت های مختلف و معین تهیه گردید سپس تعداد 120 سر مریون پرسیکوس (60 سر آن از تهران و 60 سر دیگر از کردستان) انتخاب گردید. هر گروه از مریون ها به 6 دسته ده تایی تقسیم و هر دسته برای یک رقت معین از محلول میکروبی اختصاص داده شد.با تزریق 2/ سانتی متر مکعب از هر رقت محلول میکروبی به طریق زیر جلدی جانور مزبور به یک آزمایشگاه کاملا قرنطینه (ایزوله) در قفس های پلاستیکی مخصوص و نصب برچسب های مشخص نگه داری کرده و به مدت 30 روز، همه روزه با رعایت ایمنی و مراقبت کامل و تغذیه مرتب آنها، مریون های مرده را با احتیاط کامل کالبدشکافی( اتوپسی) کرده و با تهیه گسترش خون و رنگ امیزی با محلول بلودوتلوئیدن خون جانور از نظر آلودگی میکروبی مورد مطالعه قرار گرفت و نیز با کشت طحال آنها در محیط کشت اختصاصی باسیل طاعون آلودگی و مدت زمان آن مشخص گردید.

در این مطالعه مقایسه فلور میکروبی روده ای مریون پرسیکوس های منطقه تلو و اکنلو صورت پذیرفت. بدین منظور تعداد 30 سر مریون پرسیکوس منطقه اکنلو و 30 سر مریون پرسیکوس جدا شده از منطقه تلو مورد بررسی قرار گرفتند.

نتیجه مقایسه وضعیت اکولوزیکی بین مریون پرسیکوس های تلو و اکنلو نشان داد که حرارت و رطوبت در 2 منطقه با هم متفاوت می باشد. تنوع گیاهی بیشتری در کردستان وجود دارد اکثر این گیاهان در منطقه تلو دیده نشده اند.

نتیجه بررسی سطح مقاومت نسبی مریون پرسیکوس های دو منطقه مورد بررسی نشان داد که پس از مشخص کردن 9545= LD50 جهت مریون پرسیکوس های منطقه تلو، هنگامیکه رقت 101 که از تمامی رقت ها غلیظ تر بود، در جمعیت مریون پرسیکوس های تهران مرگ و میری برابر با 100 درصد و در جمعیت پرسیکوس های اکنلو این رقم به 20 درصد تقلیل یافت.

رقت یک صدم محلول میکروبی در بین پرسیکوس های تهران مرگ و میری برابر با 90 درصد و در پرسیکوس هایی کردستان مرگ و میری معادل با 10 درصد داشت. رقت یک هزارم محلول میکروبی در بین پرسیکوس های تهران مرگ و میری برابر با 60 درصد و در پرسیکوس هایی کردستان مرگ و میری معادل با 10 درصد داشت.

و رقت های یک دهزارم و یک صدهزارم محلول میکروبی در بین پرسیکوس های تهران مرگ و میری برابر با 70 و 60 درصد و در پرسیکوس هایی کردستان اصلا مرگ و میری نداشت.

نتیجه مقایسه فلور میکروبی روده ای مریون پرسیکوس های منطقه تلو و اکنلو نشان داد که جمعا 13 نوع باکتری از روده مریون پرسیکوس های منطقه طاعون خیز کردستان جدا گردید که هیچ یک در روده مریون پرسیکوس های تلو وجود نداشت. این باکتریها عبارت بودند از

Streptococcus mitis, Streptococcus sanginus, Streptococcus faecalis, CitrobacterSp, Hafinia Sp Enterobacter agglomerans, KlebsiellaSp, Bacillus pasterii, Bacillus mycoides, Bacillus alvei, Corynebactriumxerosis, Staphylococcus albus, Serratiamarcscens

از هر کدام از آنها سوسپانسیونی معادل با یک مک فارلند تهیه و هریک به طور جداگانه به وسیله سرنگ سر کج به یک گروه 12 تایی از مریون پرسیکوس های منطقه تلو خورانیده شد . همچنین یک گروه 12 تایی از مریون پرسیکوس های تهران ( تلو) و نیز مریون هایی که در اثر نیش کک های آلوده به بیماری طاعون مبتلا شده و تلف شدند اتوپسی گردیده و از کشت طحال آنها باسیل طاعون جدا گردیده و با انجام کشت باکتریوفاژ مورد تایید قرار گرفت. مریون هایی که در این بررسی از خود مقاومت نشان داده بودند کشته و طحال آنها از نظر آلودگی به باسیل طاعون مورد آزمایش قرار داده شد و از هیچیک از آنها باسیل طاعون جدا نگردید.

از 13 نوع باکتری جدا شده از روده مریون پرسیکوس های کردستان تعداد 7 نوع آنها در مریون پرسیکوس های تهرانی علیه باسیل طاعون بیش از 80 درصد مقاومت ایجاد نموده اند.

نتایج مطالعه حاضر نشان داد که مریون پرسیکوس های اکنلو و تلو از نظر گونه های انگلی با هم تفاوتی نداشتند ولی از نظر درصد آلودگی با هم متفاوت می باشند. از نظر خصوصیات فیزیولوژیک مانند ضربان قلب، دفعات تنفسی در دقیقه، میزان تغذیه در 24 ساعت بین موش های دو منطقه تفاوت محسوسی دیده نشد.

نتیجه سیتوژنتیک و مقایسه کروموزومی نشان داد که در هیچیک از مریون های مورد بررسی اختلالات کروموزومی یافت نگردید.همچنین از نظر گروه های خونی هر دو گروه مریون پرسیکوس با هم یکی بوده و تفاوتی بین آنها دیده نشد.

طبق نتایج بدست آمده از روش میکروسروهماگلوتیناسیون پاسیو کلیه مریون پرسیکوس های تهران و اکنلو فاقد آنتی بادی طاعون بودند.با توجه به بی ثباتی آنتی بادی طاعون در خون می توان نتیجه گرفت که این جانور در مقابله با طاعون ایمنی اکتسابی نداشته و مقاومت نسبی مریون پرسیکوس های اکنلو دارای علت دیگری می باشد.

نتیجه مربوط به بررسی قرابت سرمی بدین ترتیب بدست آمد که بین نمونه های سرم پرسیکوس های کردستان و آنتی سرم آنها کمان رسوبی تشکیل گردید.بین نمونه های سرم مریون پرسیکوس های تهران و آنتی سرم آنها کمان رسوبی تشکیل گردید.بین نمونه های سرم مریون پرسیکوس های اکنلو و آنتی سرم مریون پرسیکوسهای تلو کمان رسوبی تشکیل گردید. بین نمونه های سرم مریون پرسیکوس های تلو و آنتی سرم کریون پرسیکوس های اکنلو رسوب تشکیل گردید. بنابراین نتایج می توان نتیجه گرفت که بین این دو گروه جانور از نظر سرم رابطه نزدیکی برقرار است که به آن عکس العمل متقاطع گویند.

نتیجه مربوط به مطالعات حاصل از الکتروفورز پروتئین های سرم نشان داد که میزان البومین در مریون های تلو بیشتر از مریون های اکنلو بود. همچنین مقدار آلفا 2 گلبولین بطور محسوسی در موش های تلو کمتر از موش های اکنلو بود.

نتایج مربوط به بررسی کمی سرولوپلاسمین که با روش ژل دیفیوژن صورت پذیرفت نشان داد که حداقل سرولوپلاسمین در جمعیت مریون پرسیکوس های تلو 2.5 میلی گرم در صد سانتی متر مکعب سرم خون آنهاست در صورتیکه در پرسیکوس های اکنلو این میزان برابر با 9 میلی گرم در صد سانتی مترمکعب خون بود.میانگین مقدار سرولوپلاسمین در نمونه های اکنلو 88.20 میلیگرم در صد و در نمونه های تلو 39.19 میلی گرم درصد گردید.

از نظر الگوی الکتروفورزی آنزیم های اسید فسفاتاز، آنزیم استراز دی،آنزیم 6 فسفوگلوکونات د هیدروژناز بین جمعیت مریون پرسیکوس های تلو و اکنلو تفاوتی یافت نگردید.

مقاله مربوطه را می توانید از این قسمت دانلود فرمایید.

دسترسی به اصل مقاله






من طاعون را انتخاب نکردم بلکه آن مرا انتخاب کرد!

مارسل بالتازار (1350-1286 شمسی)، موسس پایگاه